31-12-08

Inge Vervotte - meine Ehre heißt Treue

Vandaag verscheen onderstaand stuk van Castrel in de Gazet van Antwerpen. De passage (in het rood gemarkeerd) over de trouw van Vervotte aan Leterme is interessant. De auteur schijnt iets te suggereren maar ik weet niet goed wat. Kan een attente lezer mij voorthelpen?
Vandaag is ook het bericht uitgekomen dat Leterme wellicht de nieuwe minister van buitenlandse zaken wordt binnen een jaar. Zelf had ik gehoopt dat ze hem ambassadeur in Zimbabwe zouden maken, maar als het echt niet anders kan denk ik dat buitenlandse zaken een goed departement is voor de geitenhouder uit Ieper. Hoe verder die man kan wegvliegen hoe beter.

Vlijmscherpe Vervotte legt verscheurdheid bloot

Op de valreep sluiten we 2008 af met een nieuwe regering, geleid door de man die tot zondag van zichzelf beweerde dat hij nooit eerste minister zou worden en dat in de politieke geschiedenis van dit land nimmer sprake zou zijn van een regering onder zijn leiding. Sinds Herman Van Rompuy dinsdag de eed heeft afgelegd bij de koning, is het kabinet Van Rompuy I nochtans een feit. De wijze man van CD&V is de 48ste premier van dit land en de 17de in de naoorlogse periode. Hij wilde er op zijn 61ste niet meer aan beginnen, maar de politieke omstandigheden hebben er anders over beslist. Had Van Rompuy geweigerd, dan had hij voor de rest van zijn leven het verwijt moeten aanhoren dat hij zijn partij in de steek had gelaten en de rode loper naar de Wetstraat 16 had uitgerold voor Guy Verhofstadt.

Zover is het niet gekomen, maar toch heeft een ander eminent CD&V-lid dinsdag totaal onverwacht voor een coup de théâtre gezorgd. In een vlijmscherpe brief aan de partijleiding zet Inge Vervotte uiteen waarom ze weigert toe te treden tot de nieuwe regering. Zij gaat daarmee lijnrecht in tegen de koers die de partij had uitgezet om met het kabinet Van Rompuy I door te gaan tot 2011. “Totaal ongeloofwaardig en een zeer slecht signaal”, sneert Vervotte bitter. Ze aanvaardt niet dat alleen Yves Leterme en Jo Vandeurzen een stap opzij hebben gezet en dat de partij nadien overgaat tot de orde van de dag.

Ze neemt net niet het woord ’verraad’ in de mond, maar dat ze zich verraden voelt, is duidelijk. CD&V mag dan wel de nieuwe premier leveren, ze moet drie populaire stemmenkanonnen in het arsenaal laten. Vervotte staat niet alleen met haar frustratie dat twee CD&V’ers zijn opgeofferd terwijl een andere formatie ”iemand doorschuift naar het voorzitterschap van de Kamer”. Als uitval naar coalitiepartner Open Vld kan dat tellen. Wel meer CD&V’ers vragen zich af waarom alleen hun partij kopstukken op de reservebank moest plaatsen. Toen Patrick Dewael en Karel De Gucht onder vuur kwamen te liggen, heeft CD&V ’low profile’ aangehouden, zo wordt aangevoerd.

Deze overwegingen en het feit dat het ACW aan kracht inboet bij de Vlaamse christendemocraten, hebben de partij in een zware crisis gestort. De leiding van twee regeringen en van de partij is in handen van personen die tot de patronale strekking behoren. De nieuwe vicepremier van CD&V, Steven Vanackere, draagt een ACW-etiket, maar gaat door als zeer gematigd. Heeft Leterme de hand gehad in de beslissing en de motivatie van Vervotte om op te stappen? Het is niet verboden dit te denken. Vervotte is fundamenteel trouw aan de voormalige premier. Leterme is gekwetst en verbitterd omdat hij zich in de steek gelaten voelt door de partij die op sterven na dood was, die hij weer op de politieke kaart heeft gezet en waarvoor hij nu stank voor dank krijgt. Hij leeft niet alleen met die overtuiging.

Marianne Thyssen staat voor de gigantische taak om de twee kampen te verzoenen. Alleen maar vaststellen dat de partij met gemengde gevoelens reageert op de keuze van de leiding om de hele regeerperiode vol te maken, volstaat niet. Nu moet blijken of haar politiek gewicht voldoende doorweegt om haar gehavende partij op te kalefateren tegen de verkiezingen van volgend jaar. En of ze in staat is om te beletten dat Van Rompuy I wordt belaagd vanuit eigen rangen. Het zou niet de eerste keer zijn dat een CD&V-regeringsleider vooral aanvallen uit de eigen partij moet pareren. De nieuwe premier zal het al moeilijk genoeg hebben om een minimum aan vertrouwen binnen zijn regering te creëren. De heikele punten zijn niet verdwenen. De communautaire koorts kan in dit land heftige opstoten veroorzaken.

De commentaren zijn gesloten.